فیاض زاهد در گفتگو با دیدارنیوز: احزاب بیشتر زنگ تفریح و شکل کاریکاتوری از کنش واقعی حزب در ایران هستند. آیا امروز اداره مجلس یا دولت بر اساس وزن، اعتبار و میزان آرایی انجام می‌شود که به دست آوردند؟ چنین نیست. به صورت یک طیف گسترده و فراگیر از بالاترین تا پائین‌ترین آن‌ها به کنش‌های غیر حرفه‌ای دست می‌زنند.

کد خبر: ۶۴۳۱۷
۱۹:۳۹ - ۰۷ تير ۱۳۹۹

احزاب، کاریکاتورکنش سیاسی هستند/عارف باید بعد از انتخابات مجلس استعفا می‌داد

دیدارنیوز- گروه سیاسی: محمدرضا عارف رئیس شورای سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان که از زمان آغاز به‌ کار این شورا در سال ۹۴ و پیش از انتخابات مجلس دهم ریاست این شورا را در سه دوره متوالی به‌عهده داشت، از سمت خود استعفا داد.


علیرضا خامسیان، فعال رسانه‌ای، در خصوص استعفای محمدرضا عارف و اینکه چرا تاکنون در این‌باره خبری منتشر نشده بود؟ گفت: «در اسفندماه سال گذشته، عارف نامه‌ای را خطاب به داود محمدی، دبیرکل انجمن اسلامی معلمان، نوشت و از سمَت خود در شورای عالی سیاستگذاری کناره‌گیری کرد. این موضوع به اسفندماه بازمی‌گردد.»


او در پاسخ به اینکه چرا این موضوع تا این حد با تاخیر اعلام شده؟ مطرح کرد: «قرار بود محمدی این موضوع را اعلام کند. وقتی عارف به محمدی نامه می‌نویسد، قاعدتا این موضوع را محمدی در شورای هماهنگی جبهه اصلاحات مطرح می‌کرد. به هر حال ممکن است تحت‌الشعاع وضعیت کرونا قرار گرفته باشد. اینکه این موضوع باید رسانه‌ای می‌شد یا نمی‌شد، مربوط به محمدی است. نمی‌توانیم بگوئیم آیا تاخیری در این باره صورت گرفته است یا خیر؟ بنده فکر می‌کنم زمانی باید این مسئله رسانه‌ای می‌شد که اولین جلسه شورای هماهنگی جبهه اصلاحات برگزار می‌شد. ظاهرا برخی رسانه‌ها به صورت جسته و گریخته از موضوع استعفا متوجه شدند که بخش‌هایی از این اخبار در رسانه‌ها مبنی بر اصل کناره‌گیری درست است.»


پیش از استعفای عارف، عبدالواحد موسوی لاری وزیر کشور دولت اصلاحات نیز که در این سال‌ها نائب‌رئیسی شورای سیاست‌گذاری را به‌عهده داشت، با انتشار بیانیه‌ای انتقادی از سمت خود در این شورا استعفا داده بود.


موسوی لاری در بخشی از نامه استعفای خود ضمن اشاره تلویحی به شکست اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس یازدهم، از لزوم بازنگری در ساختار‌ها و سازوکار‌های اجماعی اصلاح‌طلبان به‌ منظور ایفای نقش بهتر و مناسب‌تر و روزآمد کردن چگونگی حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات ۱۴۰۰ سخن گفته بود.


فیاض زاهد، استاد دانشگاه و فعال سیاسی اصلاح‌طلب در گفت‎وگو با دیدارنیوز استعفا محمدرضا عارف از شورای عالی اصلاح‌طلبان را چنین ارزیابی کرد: استعفا آقای عارف از شورای عالی سیاستگذاری کار درستی است. به عبارتی در صورتی که با نگاهی حرفه‌ای به این موضوع بپردازیم، او باید در هفته اول شکست اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس یازدهم تصمیم به استعفا می‌گرفت.


وی در ادامه افزود: کارنامه عارف در مجلس پر از حرمان و یاس بود. متاسفانه این کارنامه او را به نماد ناامیدی تبدیل کرده، بسیار اندوهگین هستم که اعلام کنم تنها دوست خیرخواهی بودم که توصیه‌ام عدم کاندیداتوری برای مجلس بود، ولی به این سودا که به سوی ریاست مجلس می‌رود، بعد هم برای ریاست‌جمهوری خیز برخواهد داشت، گرفتار یک دوگانه پارادوکسیکال شد.


این استاد دانشگاه در این خصوص بیان کرد: عارف از یک طرف خواست سکوت کند و از پشت صحنه لابی‌های غیر موثر انجام دهد که از چشم حاکمیت نیفتد، اما از طرفی این سکوت و محافظه کاری در شرایط بسیار بحرانی سیاسی در کشور طی چهار سال گذشته به حدی هواخواه یا طرفداران اصلاحات و کسانی که برای رای به او ساعت‌ها در صف ایستاده بودند را خشمگین ساخت که به یکی از موجبات بی‌اعتباری جریان اصلاحات مبدل شد.


زاهد در این خصوص یادآور شد: رهبری یک جریان سیاسی نیازمند مولفه‌های اقتدار، نگاه کاربردی و تحلیلی عمیق و استراتژیک در شرایط داخلی و بین‌المللی است؛ بنابراین چنانچه معنای این استعفا ایجاد فرصتی برای انجام کار‌های علمی باشد که از نظر علمی و اخلاقی آقای عارف بسیار محترم هستند، باید به او تبریک گفت.


این فعال سیاسی اصلاح‌طلب درباره سامانه بعدی اصلاح‌طلبی بیان کرد: اصلاح‌طلبان نیازمند یک ترکیب دوگانه هستند. به این معنا دبیران کل احزاب حاضر در شورای عالی سیاستگذاری یا شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان که نفوذ و موقعیتی در سامانه اجتماعی کشور ندارند و در کمترین ارتباط و پیوند منطقی مطالبات اجتماعی را نمایندگی می‌کنند به مانیفست جدید نیاز دارند. زمانی که از مانیفست صحبت می‌کنیم یعنی یک جهان‌بینی جدید، درک همه جانبه از موجبات مختلف در یک کفه که بخش‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و بین‌الملل را در برگیرد.


وی در ادامه اظهار داشت: اصلاح‌طلبان نیازمند یک بازخوانی مجدد در شرایط داخلی و بین‌المللی هستند که متناسب با آن سازمان و تشکیلات خود را پرورش دهند. خنده‌دار ماجرا آن بخش است که ابتدا به سازمان رسیدیم، بعد به دنبال چه باید کرد، راه افتادیم. این در حالی است که نخست باید هدف را مشاهده کرد، سپس متناسب با آن تشکیلات را مورد بازبینی قرار داد. نکته دیگر این است که بسیاری از گروه‌ها و جریانات سیاسی نیازمند گاهی سکوت، فرورفتن در لاک، نظاره‌گر بودن و باز احیای خود هستند. گاهی چنین عنوان می‌شود که سکوت بر فرض در انتخابات ۱۴۰۰ باعث فراموشی اصلاح‌طلبان خواهد شد، بر اساس شواهد تاریخی این مباح بسیار غیرعلمی است، زیرا هیچ جریانی در داخل و خارج از ایران به لحاظ کمیت و کیفیت به قدرت و اثرگذاری اصلاح‌طلبان نمی‌رسد. این طیف سیاسی با افکار عمومی دارای یک رابطه سینوسی است.


این استاد دانشگاه در ادامه اضافه کرد: جریان اصلاح‌طلبی می‌تواند بعد از شش ماه مجددا اعتبار و محبوبیت خود را به دست آورد، ولی مهم آن است زمانی که اعتبار و محبوبیت خود را کسب کرد، آیا تصمیم دارد شبیه آنچه در مجلس یا شورای تهران یا در نهاد‌های دیگر مانند ماجرا‌های انتخاب آقای روحانی عمل کرد، رفتار کند یا قصدش بر آن است تا تغییری عمیق و جدی در درک خود از تغییر شرایط موجود ارائه دهد؟


زاهد در خصوص تکلیف احزاب اصلاح‌طلبی که تعدادشان برابر نیست، یادآور شد: یکی از مشکلات ما بحث احزاب است. احمد کسروی در کتاب تاریخ مشروطه گفته بود «از صبح تا شب حزب با اسم‌های عجیب درمیاد»، تمام دنیا معمولا دارای دو یا سه جریان سیاسی هستند که در قالب حزب عمل می‌کنند، این مسئله در کشور ما ناشی از چند مطلب است. اول اینکه فضای سیاسی که از سمت حاکمیت ارائه می‌شود باور و اعتقاد جدی به مکانیزم و مشی حزبی ندارد، باید آن را به صورت مشترک در یک همکاری همه جانبه در دراز مدت حل کرد. نکته بعدی عدم توان گفتگو میان این خانواده است و در سومین نکته هم می‌توان به فقدان چرخش مناسب در احزاب اشاره کرد، این مسئله سبب می‎شود بسیاری از چهره‌هایی که هیچ‌گاه به حساب نمی‌آیند خود یک تیم فوتبال تشکیل دهند، زیرا در ترکیب اصلی قرار نمی‌گیرند.


این فعال سیاسی اصلاح‌طلب در این‌باره تصریح کرد: از آنجا که نمی‌توان مطرح کرد مسائل با تشکیل یک جبهه یا فراکسیون حل می‌شود، بنابراین مشکل چند وجهی است. متاسفانه با نگاه به جامعه متوجه می‌شویم که یک فرد با مجموعه‌ای از مشکلات در حال دست و پنجه نرم کردن است، پس به کدام دلیل چنین فکر می‌کنید که جامعه سیاسی ایران یک مجموعه بسیار فرهیخته‌تر و ویژه‌تری از واقعیت‌های موجود در آن است. اتفاقا در این بخش موارد عجیب و غریب کم دیده نمی‌شود.


وی در ادامه اظهار داشت: بر این اعتقادم تا زمانی که سیستم اداره کشور درست نشود، احزاب بیشتر زنگ تفریح و شکل کاریکاتوری از کنش واقعی حزب در ایران هستند. آیا امروز اداره مجلس یا دولت براساس وزن، اعتبار و میزان آرایی انجام می‌شود که به دست آوردند؟ چنین نیست. به صورت یک طیف گسترده و فراگیر از بالاترین تا پائین‌ترین آن‌ها به کنش‌های غیر حرفه‌ای دست می‌زنند.


این استاد دانشگاه کشور بریتانیا را مورد اشاره قرار داد و گفت: در کشور بریتانیا کسانی که طرفداران محیط زیست یا هوادار لیبرالیسم و... هستند در یک حزب خود را تعریف کرده‌اند، ولی در ایران از حزب شتر گاو پلنگ درست شده و تا زمانی که از سوی حاکمیت بازخوانی مشترک صورت نگیرد، وضع به همین منوال است.

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
گفتگو
یادداشت
پربازدیدها
پربحث ترین ها
آخرین اخبار
عکس
بشنوید
فیلم